تحليل بر خصوصي‌سازي در شركت‌هاي دولتي

اتلاف و كمبود منابع، دو معضل بنگاه‌هاي دولتي در كشورهاي در حال توسعه‌اند. در حالي‌كه اين كشورها با انواع محدوديت‌ها در منابع مواجهند، اقتصاد دولتي مانع استفاده بهينه از اين منابع محدود مي‌شود. يكي از بهترين راه‌كارهاي حل توأمان اين دو مشكل، خصوصي‌سازي است. دولت‌ها برنامه‌هاي خصوصي‌سازي را به منظور بهبود كارآيي اقتصادي بنگاه‌هاي دولتي برمي‌گزينند و اميدوارند از اين طريق، بازارهاي ملي سهام آن‌ها توسعه يابد و با تخصيص كاراي منابع رشد و شكوفايي اقتصادي فراهم گردد. خصوصي‌سازي باتوجه به اين كه فرايندي سياسي و سياستي است بنابراين با اركان قدرت ارتباط نزديكي دارد بنابراين در صورتي كه بر مبناي اصول صحيح و قانوني صورت نگيرد مي‌تواند موجد تبعات منفي براي اقتصاد نيز باشد. اما روند خصوصي‌سازي روند هموار و سهلي نيست و هميشه با موانع اقتصادي، اجتماعي-فرهنگي، مديريتي-اداري و سياسي-حقوقي مي‌تواند مواجه گردد. تحقيق حاضر با بررسي مبسوط خصوصي‌سازي، آثار، اهداف، و موانع آن و نيز تجارب برخي كشورها چشم‌اندازي براي درك بهتر خصوصي‌سازي را فراهم آورده است.