بررسي و تبيين نقش و جايگاه مديريت دانش در نوآوري هاي سازماني

Investigating and explaining the role of knowledge management in organizational innovation

در اقتصاد نوين،كه اقتصاد دانش بنيان ناميده مي شود، دانش منبع اصلي توسعه اقتصادي و صنعتي است. از اين رو،‌ امروزه مديريت دانش به عنوان يكي از وظايف و كاركردهاي اصلي سازمان محسوب مي شود. در كنار دانش، نوآوري نيز به عنوان مهمترين عامل جهت بقاي سازمان ها شناخته شده است. اگرچه، مديريت دانش و مديريت نوآوري دو حوزه مديريتي متمايز به نظر مي آيند، اما يكي از دغدغه هاي عمده و اصلي مديران ارشد سازمان ها اين است كه از طريق كاربرد مؤثر دارايي هاي دانش به ايجاد، تحكيم و توسعه نوآوري بپردازند. در واقع ، اخيرا، مديران و سياست گذاران سازماني دريافته اند كه نوآوري موفق، نوآوري دانش مدار است. با توجه به اهميت و نقش مديريت دانش در نوآوري، پژوهش حاضر به دنبال اين است تا اين ارتباط و پيوند را از زواياي مختلف تحليل نمايد. در همين راستا، با توجه به موضوعات مطرح در خصوص مديريت دانش و نوآوري در ادبيات موجود و با استفاده از رويكرد كيفي تحليل چارچوب، ابعاد و مولفه هاي تاثير گذاري مديريت دانش بر نوآوري، در قالب يك چارچوب مفهومي مطرح و تحليل شده است. نتايج مطالعه بيانگر نحوه تاثيرگذاري مديريت دانش بر عملكرد نوآوري،‌انواع نوآوري و فرآيند نوآوري است. مديريت دانش، عملكرد نوآوري را از طريق بهبود كالاها، خدمات، فرآيندها و ساختارها تحت تاثير قرار مي دهد. علاوه بر اين، مديريت دانش از طريق كمك به بهره برداري از دانش موجود، نوآوري تدريجي و از طريق كمك به كشف دانش جديد، نوآوري راديكالي را تحت تاثير قرار مي دهد. همچنين، در فازهاي اوليه فرآيند نوآوري (كشف و خلق ايده) درجه ناملموسي بالاست بنابراين مي توان پذيرفت كه انتقال دانش ضمني در مراحل اوليه فرآيند نوآوري، نقش مهمي دارد.