پيش بيني رفتارهاي پرخطر نوجوانان با بلوغ زودرس بر اساس سبك هاي والدگري و الگوهاي ارتباطي خانواده

The relationship between high risk behaviors teens with precocious puberty based on parenting styles and family communication patterns

هدف از اين پژوهش پيش بيني رفتارهاي پرخطر نوجوانان با بلوغ زودرس بر اساس سبك هاي والدگري و الگوهاي ارتباطي خانواده بود. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانش-آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصيلي 1398-1397 بودند. حجم نمونه 90 نفر از اين‏ دانش آموزان بر اساس فرمول پلنت از تاپاكينگ و فيدل(2007) و به شيوه نمونه‏گيري در دسترس انتخاب‌ و به پرسشنامه هاي رفتارهاي پرخطر نيازي، عباس زاده و سعادتي(1396)، سبك هاي والدگري آلاباما شلتون، فريك و ووتون(1996) و الگوهاي ارتباطي خانواده ريچي و فيتزپاتريك (1990) پاسخ دادند. داده‏هاي جمع آوري شده با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندمتغيره تحليل شد. يافته‌ها نشان داد كه بين سبك هاي والدگري و الگوهاي ارتباطي خانواده با رفتارهاي پرخطر رابطه معني‏داري وجود دارد (01/0 P). نتايج تحليل رگرسيون چندمتغيره نيز آشكار كرد كه 5/65% درصد از كل واريانس رفتارهاي پرخطر نوجوانان با بلوغ زودرس به ‌وسيله سبك هاي والدگري و الگوهاي ارتباطي خانواده تبيين مي‏شود. يافته‏هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه سبك هاي والدگري و الگوهاي ارتباطي خانواده سهم معنادار در پيش-بيني رفتارهاي پرخطر نوجوانان با بلوغ زودرس دارند. واژگان كليدي: رفتارهاي پرخطر، بلوغ زودرس، سبك هاي والدگري، الگوهاي ارتباطي خانواده