نقش ميانجي اشتياق تحصيلي در رابطه بين معناي زندگي و بهزيستي تحصيلي دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي اشتياق تحصيلي در رابطه بين معناي زندگي با بهزيستي تحصيلي بود. طرح پژوهش حاضر كمي از نوع همبستگي و با الگوي مدل معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش آموزان دوره اول متوسطه مشغول به تحصيل در سال تحصيلي 96-1395 در شهر ايذه بود كه تعداد 389 نفر از آنان به روش نمونه گيري طبقه اي نسبي و بر اساس فرمول كوكران به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گرداوري داده ها شامل پرسشنامه هاي اشتياق تحصيلي شافلي و همكاران (2002)، معناي زندگي استگر و همكاران (2006) و بهزيستي تحصيلي پيترنين و همكاران (2014) بود. ارزيابي مدل پژوهش با استفاده از مدل معادلات ساختاري صورت گرفت. نتايج نشان داد كه معناي زندگي رابطه مثبت و معناداري با اشتياق تحصيلي دارد، ولي با بهزيستي تحصيلي رابطه معناداري نداشت. همچنين اشتياق تحصيلي نيز رابطه مثبت و معناداري با بهزيستي تحصيلي دارد و اشتياق تحصيلي بين معناي زندگي و بهزيستي تحصيلي به صورت معنادار ميانجي گري مي كند (05/0RMSEA).