پيش بيني رغبت به ازدواج بر اساس سلامت اجتماعي و مؤلفه هاي آن در دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي

هدف پژوهش حاضر بررسي پيش بيني رغبت به ازدواج بر اساس سلامت اجتماعي در دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي شهر اهواز بود. نمونه پژوهش شامل150 نفر دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي بود كه به روش دردسترس انتخاب شدند. طرح پژوهشي از نوع همبستگي بود. ابزار پژوهش شامل؛ پرسشنامه سلامت اجتماعي كييز و شاپيرو (2004) و پرسشنامه رغبت سنج ازدواج حيدري و همكاران (1383) بود. براي تحليل داده­ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه استفاده شد. نتايج به دست آمده نشان دادند بين سلامت اجتماعي و مؤلفه هاي آن (انسجام اجتماعي، پذيرش اجتماعي، مشاركت اجتماعي، شكوفايي اجتماعي و انطباق اجتماعي) با رغبت به ازدواج در دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي رابطه مثبت و معني دار وجود دارد و همچنين تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد سلامت اجتماعي، انسجام اجتماعي، مشاركت اجتماعي، پذيرش اجتماعي، انطباق اجتماعي و شكوفايي اجتماعي، به ترتيب، پيش بيني كننده­هاي مناسبي براي متغير ملاك رغبت به ازدواج در دختران نوجوان معلول جسمي-حركتي مي باشند.