پيش بيني استرس والدگري براساس مؤلفه هاي خودشفقت ورزي در مادران كودكان معلول جسمي و حركتي

هدف: پرورش يك كودك با معلوليت جسمي و حركتي منجر به افزايش استرس والدگري والدين خصوصا مادران آنها مي‌شود. از اين رو پژوهش حاضر با هدف پيش بيني استرس والدگري براساس مؤلفه­هاي خودشفقت ورزي انجام شد. روش: طرح تحقيق اين پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي و جامعه آماري پژوهش حاضر، شامل كليه مادران كودكان معلول جسمي و حركتي شهر اصفهان در سال 1398 بود. نمونه پژوهش شامل 175 نفر بود كه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به وسيله پرسشنامه نسخه كوتاه شاخص تنديدگي والدين (PSI) و پرسشنامه خود شفقت ورزي( SCS) مورد بررسي قرار گرفتند. يافته هاي پژوهش با استفاده از نرم افزارspss24 و آزمون رگرسيون چندگانه به روش همزمان تحليل شدند. يافته ها: يافته ها نشان داد كه از بين مؤلفه هاي خودشفقت ورزي، انسانيت مشترك به طور مثبت و معنادار و و مؤلفه ذهن آگاهي به طور منفي و معنادار قادرند استرس والدگري را پيش بيني كنند. نتيجه گيري: با توجه به نقش متفاوت مولفه هاي خودشفقت ورزي در پيش بيني استرس والدگري اين موضوع بايد در زمان آموزشهاي مبتني بر شفقت مورد توجه قرار گيرد.