بررسي پايداري سد شهرچايي در حالت حين ساخت با روشهاي تعادل حدي و اجزاي‌محدود و شبيه سازي مونت كارلو

آنچه كه بطور بنيادي در مساله بررسي پايداري دامنه‌هاي سدهاي خاكي اهميت دارد در درجه اول انتخاب صحيح پارامترهاي مقاومتي مي‌باشد يعني با توجه به اينكه مصالح خاكي بدست آمده از قرضه يكنواخت نيستند، بنابراين پارامترهاي برشي و دانسيته خاك در محدوده شيرواني داراي تغييرات زيادي مي‌باشند بنابراين گام مهم در آناليز پايداري شيرواني‌ها و بدنه سدهاي خاكي، انتخاب صحيح پارامترهاي برشي براي طراحي مي‌باشد كه نماينده پارامترهاي برشي آن منطقه باشد. معمولأ محاسبات را مبتني بر فرض نامساعدترين يعني براي بحراني‌ترين وضعيت و بر اساس بحراني‌ترين مقادير مقاومت خاك و فشار آب منفذي انجام مي‌دهند كما اينكه تعيين پارامترهاي مقاومت برشي محدوده وسيعي از مقادير را در بر گرفته كه در طراحي زياد بدان توجه نمي‌كنند. در اين كار تحقيقاتي با مدلسازي سد شهرچاي در حالت حين ساخت، مقايسه اي بين روشهاي پايداري تعادل حدي و اجزائ محدود صورت گرفت. با بررسي نتايج مشاهده شد در حالت‌ حين ساخت، ضريب اطمينان لغزش بدست آمده از روش المان محدود نزديكتر به روش جانبو و معمولي از روشهاي تعادل حدي مي‌باشد. همچنين با مقايسه سه روش تعادل حدي و روش المان محدود مي‌توان گفت، براي شيب بالادست روشهاي بيشاپ، معمولي و جانبو به ترتيب 13، 3 و 4 درصد ضريب اطمينان را بيشتر از حالت المان محدود بدست آورده‌اند و اين مقادير براي شيب پايين‌دست برابر است با 2، 5/0 و 5/0.