حق‌محوري در تعامل سياسي امام علي(ع) با كارگزارانبررسي موردي ابن عباس

دوران حكومت اميرمؤمنان(ع) و تعامل ايشان با سياست‌مداران زمانه از جمله كارگزاران خويش، گرچه كوتاه و اندك ولي با توجه به شخصيت برجسته ايشان، مي‌تواند معياري براي سياستمداران عرصه حكومت ديني باشد. پژوهش پيش‌رو در صدد پاسخ به اين پرسش اصلي است كه حق‌محوري در تعامل امام علي(ع) با كارگزارنش و به صورت مشخص ابن عباس، چه جايگاهي داشته و چگونه بروز و ظهور يافته است؟ اين مقاله با تكيه بر متون قابل اعتماد تاريخي و غيرتاريخي و البته با رويكردي تاريخي و با بهره‌گيري از روش توصيفي ـ تحليلي، سعي نموده تا نشان دهد كه امام علي(ع) از ابن عباس در مناصب گوناگونِ مشاور حاكم، فرمانده جنگ و مذاكراه‌كننده سياسي استفاده مي‌كرد. مبناي امام(ع) در اين تعامل‌هاي مثبت و سازنده، آموزه‌هاي قرآن و سنت نبوي، به ويژه حق محوري همراه با خيرخواهي و ارشاد معنوي و عدم گذشت از لغزشهايي است كه با منافع نظام اسلامي در تضاد است.