طراحي و اعتباريابي چارچوب اخلاق براي محيط‌هاي آموزشي مبتني بر فناوري

با گسترش روش‌هاي جديد در تعليم و تربيت و آموزش عالي و ظهور محيط‌هاي آموزشي مبتني بر فناوري جاي خالي چارچوب‌هاي اخلاقي بومي سازي شده و متناسب با فرهنگ و هويت ايراني-اسلامي احساس ‌‌‌مي‌شود. در اين راستا مطالعه حاضر به طراحي و اعتباريابي چارچوب اخلاق در محيط‌هاي آموزشي مبتني بر فناوري مي‌پردازد. اين پژوهش با روش اسنادي تحليلي به احصاء مولفه‌هاي اخلاقي از ميان كتب و مقالات و پايان نامه‌ها پرداخته و در نهايت پرسشنامه‌اي حاوي مولفه‌هاي چارچوب مورد نظر تهيه شده و براي اعتباريابي در اختيار بيست نفر از متخصصين حوزه اخلاق و تكنولوژي آموزشي قرار گرفته؛ سپس پاسخ‌ها تحليل شده و براي هر مولفه ميانگين وزني محاسبه شده، و ارزش حقيقي هر مولفه به دست آمده.در چارچوب به دست آمده مولفه‌هاي اخلاق در محيط‌هاي آموزشي مبتني بر فناوري در سه حوزه تعامل فرد با خويشتن، با ديگران و با محيط مورد بررسي واقع شده است. در اين چارچوب بيشترين امتيازات بعد اخلاق در تعامل فرد با خويشتن به مولفه‌هاي ميزان صداقت ، باور به ناظر مطلق ، شناخت خويشتن و خداوند ، انديشه ورزي و وجود انگيزه شخصي در يادگيري تعلق گرفت. در مورد بعد اخلاق در تعامل فرد با ديگران بيشترين امتياز متعلق به مولفه‌هاي مهارت اهميت دادن به ديگران و باور به تيم بودن كلاس بود.و در بعد اخلاق در تعامل فرد با محيط مولفه‌هاي واضح بودن آي‌كُن‌ها ، وجود مدرسين مسلط ، وجود الگوهاي اخلاقي مناسب و متعلق به اين زمانه و اين فضا و فقدان محرك ترس و تهديد بيشترين امتياز را كسب كرد.