رابطه اخلاق آموزشي و سبك مديريت كلاس

هدف اصلي اين پژوهش بررسي رابطه بين اخلاق آموزشي و سبك مديريت كلاس مي‎باشد. جامعه آماري اين پژوهش اساتيد دانشگاه¬هاي پيام نور، جهاد دانشگاهي، علمي‎و كاربردي و غيرانتفاعي استان همدان مي‎باشند كه تعداد آن‎ها296 نفر مي‎باشد كه از طريق روش نمونه گيري تصادفي ساده 152 نفر از آن‎ها انتخاب شدند. روش تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي از نظر روش گرداوري ميداني و از نظر روش اجرا توصيفي از نوع همبستگي است. براي سنجش متغيرهاي مربوط به پژوهش از پرسشنامه‎هاي استاندارد سبك مديريت كلاس ولفگانگوگليكمن (1986) و اخلاق آموزشي آراسته و همكاران (1389) استفاده شده كه روايي پرسشنامه توسط متخصصان مربوطه و پايايي پرسشنامه نيز از طريق آلفاي كرونباخ محاسبه كه براي بخش سبك مديريت كلاس 86/. و براي اخلاق آموزشي 84/. به دست آمد. به منظور تجزيه و تحليل داده‎ها از نرم افزار SPSS استفاده شد. نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه بين اخلاق آموزشي و سبك مديريت كلاس رابطه معناداري در سطح كمتر از 01/0 وجود دارد.