تأثير دو سويۀ ادبيات داستاني ايران و جهان

ادبيات و انواع آن فارغ از كثرت جوامع بشري، به سبب وجود يك وحدت معنوي حول محور انديشگاني انسان، به يگانگي و جهاني شدگي رسيده است. به نظر مي رسد انسان و آنچه از درون و بيرون پيوسته به اوست، موضوع اصلي ادبيات جهان را تشكيل مي دهد و از اسباب اين پيوند زبان و سخن است كه به دليل ماهيتي انساني-احساسي موجب برقراري اين ارتباط مي گردد. بي هيچ گمان، شناخت علّت ها و اسباب واقعي تحوّلات ادبي، همانندي درون مايه ها و يگانگي بن مايه هاي مشترك را به دنبال خواهد داشت. پژوهشگر در اين مجال بر آن است تا به شيوۀ توصيفي-تحليلي به مطابقۀ برخي تأثيرپذيري هاي شرق و غرب در حوزۀ ادبيات داستاني بپردازد و بازتاب آن را در آثار بزرگان ادب بيان نمايد.