پرورش يادگيرندگان ريسك پذير: نگاهي بر وضعيت موجود برنامه هاي درسي و راهكارهايي براي بهبود آن

چكيده اكنون كه نزديك به دو دهه از قرن بيست و يكم سپري شده است، نظام آموزشي بايد همگام با تغيير نيازهاي اجتماعي به آماده سازي دانش آموزان براي كسب شايستگي ها، دانش و مهارت هاي متناسب با زمان حاضر تمركز داشته باشد. خلاقيت از جمله اين شايستگي هاست و از آنجا كه ريسك پذيري يكي از ابعاد خلاقيت است؛ بنابراين پرورش يادگيرندگان ريسك پذير، هدفي مهم قلمداد مي شود. پژوهش هاي زيادي نشان مي هد بين ريسك پذيري با خلاقيت و كارآفريني رابطه مثبت وجود دارد. هدف اين پژوهش تبيين اهميت و ضرورت پرورش ويژگي ريسك پذيري دانش آموزان؛ همچنين شناسايي وضعيت موجود برنامه هاي درسي از حيث ميزان توجه به ريسك پذيري و در پايان ارائه راهكارهايي براي پرورش يادگيرندگان ريسك پذير به ويژه در سنين كودكي است. پژوهش به‌صورت توصيفي ـ تحليلي انجام شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد در نظام آموزش و پرورش كشور ما به پرورش ويژگي ريسك پذيري چندان توجه نشده است و اين باعث شده است. ريسك پذيري دانش آموزان پايين باشد. مقاله راهكارهايي ارائه مي دهد كه در سه محور قرار مي گيرد: ترغيب و تشويق دانش آموزان به ريسك پذيري در كلاس درس، ايجاد فرصتهاي يادگيري براي ريسك پذيرشدن يادگيرندگان، و ايجاد فضاي مناسب در كلاس درس دسته بندي كرد.