نقش آموزش توكل به خداوند بر درمان عوامل شناختي استرس‌هاي رواني

توقع‌هاي زياد و غيرواقعي، مهم‌ترين عامل شناختي استرس‌هاي رواني مضر مي‌باشند. اين توقع‌ها، در صورت برآورده نشدن، تهديد و يا از بين رفتن، به دليل احساس شكست و بي‌ارزشي نسبت به خود يا مقصر دانستن خود، مردم، شرايط جامعه و طبيعت، موجب ترس، اندوه و خشم شديد نسبت به خود و آنها مي‌گردد. اين باورها و توقعات نادرست، موجب وحشتناك‌پنداري نسبت به ناملايمات انساني و طبيعي دنيوي است. مهم‌ترين راه كاهش اين عوامل شناختي استرس‌هاي رواني، راضي شدن به وضع موجود دنيوي است. يكي از راه‌هاي راضي شدن به وضع موجود، توكل به خداوند است. توكل يعني تلاش براساس عقلانيت و اطاعت خداوند و راضي شدن به وضع موجود و نتيجه دنيوي تلاش‌ها است. البته انسان بايد تلاش خود را براساس عقلانيت، دانش بشري و اطاعت الهي، در جهت تأمين هر چه بهتر نيازهاي خود و جامعه بنمايد.