مطالعه تطبيقي التزام به اعمال يك جانبه در نظام‌هاي حقوقي اصلي جهان

منابع حقوق، مفهومي است كه به واسطة آن مي‌توان قواعد الزام‌آور حقوقي را شناسايي كرد. اگر در حوزة حقوق بين‌الملل معاهدات، عرف و اصول كلي حقوق و در حقوق داخلي قانون و عرف را كنار بگذاريم، بقية آن چه كه به عنوان منابع حقوق معرفي مي‌شوند، محل اختلاف هستند. يكي از اين موارد اختلافي، اعمال يك جانبه است. اين دسته از اعمال تا مدت‌ها به دليل حكومت الگوي توافقي ايجاد حق و تكليف واجد آثار حقوقي نبود و به اين ترتيب قصد يكطرفي براي ايجاد تعهد مورد شناسايي قرار نمي‌گرفت. اما تطورات در نظام‌هاي حقوقي اصلي جهان نشان مي‌دهد كه با وجود تفاوت‌هاي قابل توجه، آثار حقوقي اين دسته از اعمال يك جانبه مورد شناسايي قرار گرفته است و به اين ترتيب مي‌توان از آن‌ها به عنوان منبع حقوق در نظام‌هاي مختلف حقوقي جهان ياد كرد.