واكاوي روند بارش و گازهاي گلخانه اي اتمسفر با آزمون ناپارامتري من- كندال (مطالعه موردي: ايستگاه هاي سينوپتيك منتخب استان اردبيل)

در اين پژوهش روند گازهاي گلخانه اي اتمسفر و بارش در چهار ايستگاه سينوپتيك استان اردبيل بررسي شد. دوره ي آماري مورد مطالعه در تمام ايستگاه ها مشترك و طي سال هاي (1997-2011) مي باشد. روش انجام كار آزمون ناپارامتري من- كندال در هر دو نوع آماري و نموداري است. يافته ها حاكي از تغييرات كاهشي بارش در ايستگاه اردبيل، تغييرات افزايشي بارش در بقيه ي ايستگاه هاي مذكور، تغييرات افزايشي گاز متان و روند معني دار صعودي گاز دي اكسيدكربن در طي دوره ي آماري مي باشد. بدين گونه كه قسمتي از دلايل كاهش و افزايش بارش ايستگاه ها مربوط به افزايش گازهاي دي-اكسيدكربن و متان مي باشد كه موجبات كاهش بارش با نمود خشكسالي و افزايش بارش با اثرات ايجاد سيل را فراهم مي كند. از راهكارهاي مقابله با چنين اثرات ويرانگر اقليمي و محيطي، كاهش توليدگازهاي گلخانه اي و جايگزيني سوخت هاي تجديدپذير است. زيرا هر خشكسالي بحراني و سيلاب مهيب اثرات جبران ناپذيري بر ساختار اجتماعي، اقتصادي و محيطي جوامع بر جاي مي گذارد.