ارزيابي عملكرد دريچه سالوني و مقايسه آن با سازه هاي مرسوم با استفاده از مدل رياضي ICSS

بهبود بهره وري در شبكه هاي آبياري، مستلزم افزايش انعطاف پذيري سيستم و ارتقاء سيستم هاي كنترل شبكه متناسب با آن است كه خود موجب افزايش تغييرات جريان در كانال هاي آبياري مي شود. سازه هاي مختلف تنظيم كننده سطح آب، عكس العمل هاي مختلفي در برابر اين تغييرات از خود نشان مي دهند. در اين تحقيق براي ارزيابي عملكرد دريچه سالوني و مقايسه آن با دريچه كشويي، سرريز معمولي و سرريز نوك اردكي در كانال هاي آبياري، از كانال E1-R1 شبكه آبياري دز و مدل هيدروديناميك ICSSاستفاده شده است. دو گزينه افزايش و كاهش دبي در سراب كانال مورد بررسي قرار گرفته و از نمودار تغييرات عمق در بالادست آب بندها و شاخص هاي ASCE براي تحليل نتايح استفاده شد. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه دريچه سالوني در شرايطي كه آبگيرهاي مستقر در طول كانال بسته بوده و تغييرات جريان صرفا به پايين‌دست كانال هدايت شده است، عملكرد بهتري نسبت به دريچه كشويي در شرايط عدم بهره-برداري آن ها دارد. سرريز نوك اردكي و سرريز معمولي در مقايسه با دريچه سالوني، عملكرد بهتري در كنترل و تنطيم تراز سطح آب داشتند. اما در شرايطي كه عرض كانال و به تبع آن عرض سازه كوچكتر باشد، دريچه سالوني عملكرد بهتري در كنترل و تنظيم تراز سطح آب نسبت به سرريز معمولي دارد.