ارزيابي روش‌هاي تجربي محاسبه تبخير در منطقه ملاير

تبخير به عنوان يكي از فرآيندهاي مهم و تاثير گذار در چرخه آب در مطالعات هواشناسي، هيدرولوژي، سازه‌هاي آبي و كشاورزي از اهميت زيادي برخودار است. در اين تحقيق با استفاده از آمار هواشناسي روزانه شهرستان ملاير طي سال‌هاي ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴، تبخير از سطح آزاد با استفاده از هشت معادله تجربي مير، هفنر، شاهتين، ايوانوف،تيچوموروف، پنمن، مارسيانو و روش سازمان عمران خاك آمريكا (USBR) محاسبه شد. مقايسه نتايج هر يك از روش‌ها با استفاده از پارامترهاي خطاسنجي جذر ميانگين مربعات خطا (RMSE)، انحراف نتايج (MBE) و حداكثر خطا (ME) صورت گرفت. نتايج نشان داد كه روش ايوانوف داراي كمترين خطا و روش USBR و شاهتين داراي بيشترين خطا در برآورد تبخير منطقه مورد مطالعه مي‌باشند. همچنين با ايجاد رابطه رگرسيوني بين تبخير برآورد شده از هر روش و تبخير اندازه گيري شده از تشت مشخص گرديد در كليه روش‌ها همبستگي خوبي بين تبخير برآوردي و تبخير اندازه‌گيري شده وجود دارد، ليكن ميزان اين ارتباط در روش ايوانوف از همه بيشتر بود (۸۸۴/ ۰=r). در نهايت با درنظر گرفتن حداقل مقدار آماره‌هاي خطاسنجي و حداكثري ضريب همبستگي، اولويت روش‌هاي مختلف برآورد تبخير در منطقه به‌ترتيب ايوانوف، تيچوموروف، مير، پنمن، مارسيانو، هفنر، شاهين و روش سازمان عمران خاك آمريكا مي‌باشد.