شناسايي عرصه هاي مناسب براي تغذيه مصنوعي سفره آب زيرزميني دشت تجن (ساري) با استفاده از GIS و روش AHP

نياز روز افزون به منابع آب در ايران موجب بهرهبرداري بيرويه شده و تعادل طبيعي منابع زيرزميني به هم خورده، به طوري كه بيلان آب در سفرههاي بسياري از مناطق كشور منفي شده است. تغذيه مصنوعي منابع آب زيرزميني راهبردي براي تقويت و توسعه منابع آب ميباشد كه از دير باز در ايران مورد توجه است. مطالعه حاضر براي شناسايي مناطق مناسب براي تغذيه مصنوعي دشت تجن واقع در شهرستان ساري صورت گرفته است. بدين منظور پس از در نظر گرفتن معيارهاي زمينشناسي، بافت خاك، شيب، كاربري اراضي، ضخامت خاك خشك، فاصله از آبراهه و تهيه لايه رستري هر كدام از اين معيارها نسبت به رتبهدهي هر معيار به روش تحليل سلسله مراتبي اقدام گرديد. نتايج نشان داد كه 91/6 درصد سطح منطقه براي عمليات تغذيه مصنوعي به طوركامل مناسب، 80/38 درصد سطح منطقه مناسب، 15/25 درصد سطح منطقه متوسط، 21 درصد سطح منطقه نامناسب و 14/8 درصد از سطح منطقه به طور كامل نامناسب مي‌باشند.