انواع ابهام ادبي در اشعار هوشنگ ابتهاج (سايه)

ابهام در بلاغت سنتي فارسي از عيوب فصاحت شمرده شده و با عنوان غموض و پيچيدگي از آن ياد شده است؛ اما در نقد جديد يكي از محاسن كلام و از ويژگي هاي متن ادبي و از عناصر زيبايي آن به شمار آمده است. در اين گفتار به بررسي و تحليل گونه هاي ابهام ادبي و نقش آنها در اشعار هوشنگ ابتهاج پرداخته خواهد شد. پرسشهاي پژوهش عبارت است از: 1. انواع ابهام هاي هنري يا ادبي در اشعار ابتهاج چيست؟ 2. ابهام هاي ادبي در اشعار هوشنگ ابتهاج چه نقش و كاركردي دارند. روش تحقيق توصيفي ـ تحليلي است و جامعه آماري پژوهش اشعار مجموعه هاي سياه مشق و تاسيان است. نتيجه بيانگر اين است كه ابهام هاي ادبي موجود در اشعار سايه در قالب صناعاتي چون نماد، استعاره، كنايه و ديگر آرايه هاي بلاغي است كه نقشي مهم در زيبايي و خيال انگيزي اشعار دارند و فعاليت ذهني خواننده را براي دريافت معناي عناصر مبهم شعر برمي انگيزند.