تقابل هاي دو گانه وكاركردمعنايي آن در فابل هاي مثنوي

تقابل دوگانه يكي از مباحثي است كه از ابتداي هستي در ذهن آدمي ريشه داشته است همان گونه كه كاركرد و برداشت ذهن انسان از عالم براين اصل استواراست كه هرچيزو شيء را با مخالف آن شناسايي كند ، مانند : خوبي ،بدي ، خير وشر و... و بايد گفت كه اين تقابل ، تناقض و ضديت ايجاد نمي كند ؛ بلكه مكمل يكديگرند.درست مثل اين كه يكي بدون ديگري وجود نخواهد داشت. يعني لازم ملزوم هم هستند.يكي از موضوعات بسيار مهم در ساحت شعر فارسي حكايت است.قصه متناسب با محيط مخصوص هر سرزمين است و از ميان انواع قصه ، حكايت هاي حيوانات (فابل)جايگاه ويژه اي دارند كه در حقيقت داستان هاي تعليمي هستندكه يك اصل اخلاقي و معنوي را به خواننده القاء مي كنند زمان آغازين ندارند از بين انواع حكايت ، حكايت هاي حيوانات علي الخصوص فابل هاي عرفاني جايگاه خاصي در پالايش اخلاق دارند و از سوي ديگراين گونه حكايت ها به صورت تمثيل ،نماد و رمز نيز آمده اند