نمودهاي رمانتيسم در اشعار فريدون تولّلي

فريدون تولّلي از برجسته‌ترين شاعران رمانتيك معاصر است كه در مقدّمة اوّلين مجموعه شعر خود، «رها»، مانيفست شاعران رمانتيك را ارائه داد. او شاعر دهه‌هاي بيست و سي؛ يعني سال‌هاي اوج رمانتيسم در شعر دورة معاصر است. در اين جستار، اشعار او را با اين رويكرد كه رمانتيسم چه تأثير و بازتابي در شعر او داشته است، بررسي كرده‌ايم و بدين‌گونه از يك سو، جلوه‌ها و نمودهاي رمانتيسم اروپايي را در اشعار او نمايان ساخته و از سوي ديگر، فضاها و تصاوير رمانتيكي اشعار او را مشخّص كرده‌ايم. حاصل پژوهش نشان مي‌دهد كه مهم‌ترين مؤلّفه‌هاي رمانتيسم در شعر او، توجّه به ارزش «كلمه»، طبيعت‌گرايي، نااميدي، مرگ‌انديشي، عشق اروتيك، مضامين گناه‌آلود و شيطاني و گريز به جغرافياي خيالي است. افزون بر آن فضاهاي شعري او نيز متأثّر از نوع نگاه رمانتيك‌هاست؛ فضاهايي تيره و تار و سرشار از اندوه، يأس و تنهايي و تصاويري مهتاب‌گون، سايه‌وار و مبهم كه روحيه و تفكر هنرمند رمانتيك را به خوبي نشان مي‌دهد.