بررسي تطبيقي اصطلاحات خويشاوندي در زبانهاي فارسي وآلماني

زبان‌هاي فارسي و آلماني معاصر مقاله حاضر اصطلاحات خويشاوندي در دو زبان فارسي و آلماني را بررسي نموده و شاخصهاي زباني مختلف اعم از فهرست واژگان، واژگان خويشاوندي تركيبي، تاثير جنسيت و گذر زمان را در واژگان خويشاوندي و همچنين اصطلاحات و ضرب‌المثلها رادر اين دو زبان با يكديگر تطبيق داده و مقايسه مي‌نمايد. سپس به بررسي تفاوتهاي دستوري موجود در واژگان خويشاوندي دو زبان مي‌پردازد. همچنين به منظور يافتن رابطه ميان الگوهاي فكري، فرهنگي و شاخصهاي زباني مورد بحث و بررسي قرار مي‌گيرند. اين پژوهش از نوع توصيفي بوده و اطلاعات لازم با استفاده از روش كتابخانه‌اي (اسنادي، اينترنتي) گردآوري و تفاسير زباني و فرهنگي مرتبط با هر يك از زبان‌ها براساس روش تطبيقي جرج بردي (توصيف، تفسير، مقايسه و تطبيق) كه درزمره روش‌هاي توصيفي-تحليلي است ارائه مي‌گردد. در اين مقاله با استفاده از تحليلهاي آماري توصيفي، بررسي گستردگي معنايي، جنسيت و تركيب عناصر واژگان خويشاوندي انجام گرفته تا الگوهاي موجود درساخت و نحوه استفاده از اين واژه‌ها مشخص گردند. قلمرو اين تحقيق و همچنين جامعه‌شناسي زبان مي‌باشد