نقش اكو موزه در باززنده سازي ميراث طبيعي و فرهنگي در روستاها (مطالعه موردي روستاي هوره)

كشور ايران به دليل قدمت تاريخي و با دارا بودن پتانسيل‌هاي فرهنگي، هنري، گردشگري فراوان موردتوجه بسيار است. بي‌توجهي به اين منابع مهم و باارزش، باعث ازهم‌گسيختگي فرهنگي و نابودي آن مي‌شود. اكو موزه يكي از راهكارهاي مؤثر در جهت حفظ و مستند نگاري ميراث طبيعي، فرهنگي و آداب‌ورسوم سنتي و صنايع‌دستي در كشور به‌ويژه در مناطق روستايي است. يكي از مناطق روستايي داراي پتانسيل گردشگري در ايران، روستاي هوره از توابع بخش سامان در استان چهارمحال و بختياري است. ازجمله ويژگي‌هاي گردشگري اين روستا مي‌توان به همخواني معماري روستا با شيب كوهستان، عبور درياچه زاينده‌رود از شرق روستا، وجود باغات فراوان ميوه و درختان گردو و بادام، وجود آداب‌ورسوم سنتي و صنايع‌دستي همچون قالي در ميان روستائيان و.... اشاره كرد. در اين مقاله سعي بر آن شد تا به معرفي و بررسي روستاي هوره در جهت شكل‌گيري اكو موزه در آن پرداخته شود. با توجه به اينكه روستاي هوره جزء روستاهاي هدف گردشگري در استان چهارمحال و بختياري است و به دليل شرايط اقليمي آن، ايجاد طرح اكو موزه روستاي هوره اثرات مثبت اقتصادي و اجتماعي در پي خواهد داشت و مي‌تواند اقدام مناسبي در جهت ثبت و مستند نگاري، حفظ و احياء معماري، باززنده‌سازي محيط‌زيست روستا، شناخت فرهنگ بومي و اشتغال‌زايي اهالي روستا باشد.