بررسي معاصر سازي خانه هاي صلح‌جو، حريري و اميرنظام تبريز

بناهاي تاريخي ارزش‌هاي علمي، معمارانه و فرهنگي دارند و در زمان ساخته‌شدن داراي كاربري و سيستم مهندسي متناسب با نيازهاي زمان خود بودند.اعطاي كاربري براي احيا از موضوعات مهم در حفاظت از آثار تاريخي مي‌باشد، بحثي كه اين مورد را چالش‌برانگيز مي‌كند ارائه الگويي براي نحوه و چگونگي استفاده مجدد آن‌ها در زمان مناسب است رويكردهاي موجود در اعطاي كاربري نياز محور بودند و براي هر اثر تاريخي متناسب با نياز كارفرما، كاربري تعريف مي‌گردد.خانه‌هاي تاريخي به دليل معيارهاي فرهنگي و سياسي اجتماعي زمان خود و همواره از اهميت ويژه‌اي در ملاحظات عملكردي برخوردار بوده است و به‌مرورزمان و تغييرات صورت گرفته اولاً بازتابي از دوران عصر خود و حوادث مربوط به آن دوران مي‌باشد. ثانياً ازلحاظ تغيير كاربري مناسب در حيات مجدد اين بنا اهميت مضاعفي پيداكرده است. روش تحقيق به‌صورت تحليلي توصيفي مي‌باشد. هدف مطالعه تحليل اصول و مباني باز زنده سازي تفاضلي و همچنين با بررسي باز زنده سازي خانه‌هاي تاريخي صلح‌جو، حريري و اميرنظام از منظر انطباق با اصول مذكور قرارگرفته است. درنتيجه با تعيين مشخصات ريز فضاها و اقدامات استحكامي و اصلاحي و تغييرات حاصله ميزان مداخلات در معاصر سازي بنا را تعيين كرد.