بررسي بوطيقاي فضا در«نخستين نگاه»، شعري از فريدون مشيري

فضا يكي از مهم¬ترين مفاهيم ادبي است كه در سال¬هاي اخير و به ويژه، همراه با مفهوم زمان، مورد توجه قرارگرفته و موضوع اصلي بسياري از تحقيقات ادبي در دنيا بوده است. بسياري از آثار مهم ادبي دنيا، با نگاهي تازه و از منظر فضاي شاعرانه، مورد مطالعه¬ي مجدد قرار گرفته است. در ادبيات كلاسيك و معاصر فارسي نيز، مفهوم فضا از اهميت ويژه¬اي برخوردار بوده، اما، عليرغم وجود نمونه¬هاي غني و زيباي آن در آثار همه¬ي شعرا و نويسندگان فارسي زبان، به ندرت با بهره مندي از روش هاي نقد مدرن ادبي، به بررسي و مطالعه¬ي آن پرداخته شده است. در اين مقاله، به بررسي بوطيقاي فضا در شعري از فريدون مشيري، شاعر بزرگ معاصر ايران، با عنوان « نخستين نگاه» از مجموعه¬ي از ديار آشتي پرداخته و جنبه¬هاي مختلف فضاي شاعرانه را در اين شعر مطالعه خواهيم كرد. به اين منظور ، از نقد تخيل و نظريه¬هاي مهم ادبي قرن بيستم فرانسه كه به عنوان مهم¬ترين نقدهاي ادبي در تحليل شعر در ادبيات فرانسه شناخته مي¬شوند، بهره خواهيم برد.