شخصيت‏هاي زن و درهم تنيدگي شخصيت‏ها در رمان چهار زن

پرداختن به زنان ومسائل آنان موضوعي است كه در چند دهه اخير بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. محمداسماعيل حاجي‏عليان از جمله كساني است كه در اين زمينه رماني به نام چهار زن خلق كرده است. در اين مقاله به بررسي شخصيت‏هاي اصلي زن به نام‏هاي ظريفا، فرخرو، ماهي و ياسين و همچنين اصلي‏ترين شخصيت به نام دكتر سهراب دلخواه ايراني كه البته مذكر است پرداخته مي‏شود. علاوه بر اين تلاشي بر بررسي تمام شخصيت‏ها و درهم تنيدگي و يكي جلوه نمودن تمام شخصيت‏ها صورت گرفته است. حاصل اين بررسي ما را به اين نتيجه رساند كه تمام شخصيت‏هاي اصلي و فرعي، به خصوص شخصيت زنان در جهت اثبات شخصيت اصلي داستان يعني دكتر سهراب به كار گرفته شده‏اند. جريان سيال دهن، تغيير زاويه ديد، تغيير زمان از گذشته به حال و برعكس و حتي تغيير شيوه روايت در فصول مختلف همگي در جهت پيشبرد اصلي ترين شخصيت كه همان سهراب است نيز در اين رمان انجام گرفته است. با بررسي تمام اين موارد در نتيجه مي‏توان به اين برداشت رسيد كه اين رمان آشفتگي‏هاي ذهني و خيال و ناملايمات روزگار كه منجر به آن پريشاني‏ها مي‏شود را به شيوه جديد و مؤثر و در قالب شخصيت‏هاي مختلف بيان مي‏كند، كه تمام اين شخصيت‏ها در نهايت به يك اتحاد مي‏رسند و در قالب شخصيت دكتر سهراب ايراني نمود مي‏كنند.