نقش ناكارآمدي كارگزاران در كاهش اعتماد اجتماعي از منظر امام خميني (ره) (بر اساس نظريه اعتماد اجتماعي پاتنام)

كاهش اعتماد اجتماعي در يك نظام سياسي به عوامل مختلفي برمي‌گردد كه دراين‌بين، ناكارآمدي كارگزاران نظام سياسي، يكي از مهم‌ترين عوامل مؤثر در كاهش اعتماد اجتماعي است. كارگزاران نظام؛ جزو جداناشدني نظام محسوب مي‌شوند و به همين دليل عملكرد آن‌ها، تصميم‌گيري پيرامون كارآمدي يا ناكارآمدي نظام را رقم مي‌زند. تفاوت در جهان‌بيني و انسان‌شناسي، پرداختن به انواعي از مفاهيم در حوزه جامعه‌شناسي و علوم سياسي را رقم‌زده و كارآمدي يكي از مفاهيم كليدي اين حوزه است. اين مقاله به دنبال بررسي تأثير ناكارآمدي كارگزاران بر كاهش اعتماد اجتماعي از منظر امام خميني (ره) است. بدين منظور با بررسي نظريه‌هاي مختلف در اين حوزه و با تأكيد بر انديشه امام راحل به تبيين مسئله تحقيق پرداخته‌شده است. روش پژوهش به‌صورت توصيفي تحليلي است و از نظريه «رابرت پاتنام» به‌عنوان مدل نظري استفاده‌شده است. يافته‌هاي تحقيق حكايت از آن دارد كه ازنظر امام خميني (ره)، بنيان يك جامعه بر اساس اعتماد است. كاهش اعتماد اجتماعي در هر نظامي نتايجي را به دنبال خواهد داشت كه ازجمله مهم‌ترين آن، كاهش مشاركت اجتماعي و در پي آن، كاهش مشروعيت نظام سياسي است. كاهش مشروعيت، نظام را دچار بحران خواهد كرد و در صورت ادامه اين بحران، نظام فرومي‌پاشد.