ارتباط بين تمدن اسلامي و فقه اسلامي با تاكيد بر انديشه امام خميني(ره)

بدون شك تمدن اسلامي به دليل توجه به مسائل علمي، ديني و اخلاقي در مقايسه با ساير تمدن ها كاملتر است. از طرفي با توجه به متوقف بودن تحقق تمدن اسلامي بر پايه ها و مولفه هاي ديني مي توان به مدخليت بسزاي علم فقه در تحقق اين تمدن پي برد، چرا كه اين علم برنامه دقيق را براي زندگي فردي و اجتماعي مسلمانان مهيا نموده و به تبيين و تشريح قوانين و بايد و نبايدهاى دين در صحنه زندگى فردى و اجتماعى انسان و در نهايت دستيابى به كمالات روحى و معنوى و رسيدن به قرب الهى پرداخته است، لذا رابطه بين فقه و تمدن اسلامي، رابطه اي جدايي ناپذير و از اصول بنيادي تمدن اسلامي است. با توجه به مدرن بودن تمدن هاي اسلامي نمي توان گفت كه در حل مسائل و احكام زندگي فردي و اجتماعي مردم چاره اي جز مد نظر قرار دادن فقه پويا نيست، زيرا تقسيم بندي فقه به فقه پويا و فقه سنتي از اساس صحيح نيست، بلكه فقه سنتي، غير از حوزه سنتي مباحث فقهي است و مقصود از «فقه سنتي‏» فقهي است كه در گذشته ائمه (ع) آن را پايه گذاري نموده و آنگاه تلاش علماي شيعه بر تلاش نموده‏اند كه متناسب با مباحث روز آن را گسترش دهند. اين شيوه، توانايي پاسخ گويي به سوالات جديدي كه در حوزه مباحث فقهي مطرح مي‏شود را دارد