اثر تمرين با انواع تكليف ثانويه بر خودكارآمدي و يادگيري پنهان مهارت پرتاب دارت در دختران جوان

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تمرين با انواع تكليف ثانويه بر يادگيري پنهان مهارت پرتاب دارت در دختران جوان بود. روش­شناسي: شركت كننده­هاي اين پژوهش آزمايشي 36 دانشجوي دختر راست دست با ميانگين سن 75/24 (13/4±) سال بودند كه به صورت هدفمند از دانشجويان رشته­هاي غير تربيت بدني دانشگاه الزهرا (س) با اضطراب صفتي و اعتقادات مذهبي متوسط و بدون تجربه در مهارت پرتاب دارت و با برتري نيم­كره­اي چپ انتخاب شده و با استفاده از طرح پژوهش پيش­ آزمون – پس آزمون گروه­هاي تصادفي در 3 گروه تمرين مهارت پرتاب دارت با تكليف ثانويه قرائت آيت­الكرسي و گروه تمرين با تكليف ثانويه شمارش معكوس و گروه تمرين مهارت پرتاب دارت بدون تكليف ثانويه (كنترل) مورد آزمون قرار گرفتند. داده­ها با استفاده از پرسشنامه دينداري گلاك و استارك، ترجيح جانبي كورن، اضطراب صفتي رقابتي SCAT و اضطراب حالتي رقابتي -2، مقياس خودكارامدي و پردازش هوشيار اورل و ايوز جمع آوري شد. شركت كننده­ها در سه روز پياپي هر روز 30 پرتاب (10 دسته 3 كوششي) انجام دادند و پس از 48 ساعت، آزمون يادداري (بدون تكليف ثانويه) و سپس آزمون انتقال تحت فشار در 3 دسته 3 كوششي انجام شد. نتايج: نتايج تحليل كوواريانس تركيبي 3 در 8 براي خطاي شعاعي، تحليل واريانس تركيبي 3 در 2 براي اضطراب حالتي، اثرات معني داري را نشان نداد. در تحليل كوواريانس تركيبي 3 در 8 براي خطاي متغير فقط اثر اصلي گروه معني دار بود و گروه قرائت آيت­الكرسي خطاي متغير كمتري نسبت به گروه كنترل داشت (05/0p ). در تحليل واريانس 3 در 2 تركيبي براي خودكارآمدي فقط اثر آزمون معني دار بود و خودكارآمدي در انتهاي اكتساب و آزمون انتقال به طور معني داري بيشتر از پيش آزمون بود (05/0p ). نتيجه­گيري: بنابراين با وجود عدم تغييرات پايدار در دقت پرتاب دارت طي تمرينات، به نظر مي­رسد تمرين با تكليف ثانويه قرائت آيت­الكرسي مي­تواند همساني نتيجه عملكرد را به طور معني داري بهبود بخشد.