رابطه معنا داري زندگي، سلامت معنوي و ‏ ‏بهداشت روان در بيماران سرطاني

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه معنا داري زندگي، سلامت معنوي و ‏ ‏بهداشت روان در بيماران سرطاني‏ انجام شد .جامعه آماري اين پژوهش از ‏ميان بيماران مبتلا به سرطان شهر تهران مي ‏باشد. نمونه آماري اين پژوهش شامل 300 نفر مي باشد كه از طريق نمونه گيري خوشه اي انتخاب شدند.‏ ابزار تحقيق شامل مقياس ‏معنا در زندگي‎ ‎ميلز ‏‎، مقياس سلامت معنوي ‏اليسون و پالوتزين، ‏مقياس‎ ‎تاب‎ ‎آوري‎ ‎كانر‎ ‎و‎ ‎ديويدسون، پرسشنامه‏SCL ‎‏25 مي باشد.‏ براي تجزيه و تحليل داده ‏ها از آمار توصيفي تحليل مسير مي باشد. نتايج نشان داد كه معنايداري زندگي و سلامت معنوي و تاب آوري با ‏اختلالات رواني رابطه منفي و معنادار دارد‏.‏ شاخص هاي معناي زندگي و سلامت ‏معنوي نمي توانند پيش بيني كننده معنادار اختلالات رواني باشند.‏تاب آوري پيش بيني ‏كننده منفي و معنادار اختلالات رواني است. ‏.‏تاب آوري پيش بيني ‏كننده منفي و معنادار اختلالات رواني است.ديدگاه، ارزشها و اهداف از مولفه معناي ‏زندگي مي توانند ‏باعث افزايش تاب آوري و در نتيجه منجر به كاهش اختلالات رواني ‏و ‏افزايش سلامت روان بشوند.‏ ‏نتايج نشان مي دهد كه متغيرهاي معناي زندگي، سلامت معنوي و تاب آوري با بهداشت رواني بيماران رابطه دارد.