تأثير قصه‌گويي با زبان اشاره بر اضطراب و افسردگي دانش آموزان دبستاني ناشنوا

با توجه به شيوع بالاي اضطراب و افسردگي در دانش آموزان ناشنوا و لزوم مداخلات روان‌شناختي، هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي اثربخشي قصه درماني بر كاهش اضطراب و افسردگي كودكان ناشنوا دبستاني مي‌باشد. اين پژوهش جزء دسته پژوهش‌هاي كاربردي و انواع شبه آزمايشي، داراي طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون است و از بين همه دانش آموزان ناشنواي دختر 12 تا 15 ساله در پايه‌هاي چهارم، پنجم و ششم ابتدايي شهر كرج 20 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به پرسشنامه خود سنجي افسردگي كودكان بيرلسون در پيش‌آزمون و پس‌آزمون پاسخ دادند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها در قسمت توصيفي از فراواني، ميانگين و انحراف معيار و در قسمت استنباطي از آزمون تي همبسته يك گروه استفاده شد. كه نتايج آزمون تمام فرضيه‌ها را تائيد كرد به اين صورت كه افسردگي كودكان از 9/22 به 17 و اضطراب آن‌ها از 4/21 به 16 كاهش پيدا كرد؛ و نشان داد كه قصه درماني در كاهش افسردگي و اضطراب كودكان ناشنوا تأثير دارد.