رابطه خودتنظيم گري، سبك‌هاي حل مسئله و سازگاري فردي و اجتماعي در دانشجويان

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه خودتنظيم گري و سبك‌هاي حل مسئله با سازگاري فردي و اجتماعي دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد خوي بود. جامعه آماري در اين پژوهش شامل دانشجويان دانشكده علوم انساني در دانشگاه آزاد اسلامي واحد خوي در سال تحصيلي 96-95 مي‌باشد كه نمونه آماري در اين پژوهش با استفاده از برآورد حجم نمونه 347 نفر از دانشجويان، به‌صورت خوشه‌اي تصادفي انتخاب و پرسشنامه‌هاي خودتنظيمي پنتريج و ديگروت، سبك‌هاي حل مسئله كسيدي و لانگ و سازگاري فردي و اجتماعي كاليفرنيا را تكميل كردند. يافته‌هاي حاصل از ضريب همبستگي، رابطه مثبت معناداري را بين راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي با سازگاري فردي و سازگاري اجتماعي و همچنين رابطه مثبت معناداري را بين سبك‌هاي حل مسئله با سازگاري فردي و سازگاري اجتماعي نشان داد. از طريق متغيرهاي راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي و سبك‌هاي حل مسئله مي‌توان سازگاري فردي و سازگاري اجتماعي را پيش‌بيني كرد. به‌اين‌ترتيب با آموزش راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي و سبك‌هاي حل مسئله مي‌توانيم سازگاري فردي و اجتماعي آن‌ها را افزايش دهيم تا از اين طريق دانشجويان زندگي موفق‌تر و كارآمدتري داشته باشند.