واقعيت درماني و كاهش علائم باليني در افراد مبتلابه اختلال اضطراب فراگير

اختلال اضطراب فراگير رايج‌ترين اختلال اضطرابي و دومين اختلال رايج در بين كل اختلال‌هاي روان‌شناختي محسوب مي‌شود. پژوهش حاضر باهدف بررسي اثربخشي واقعيت درماني در كاهش علائم افراد مبتلابه اختلال اضطراب فراگير صورت گرفته است. از بين دانشجوياني كه در سال تحصيلي 94-93 به مركز مشاوره دانشجويي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل مراجعه كرده بودند 3 فرد مبتلابه اختلال اضطراب به‌عنوان نمونه انتخاب و به مدت 8 جلسه تحت مداخله واقعيت درماني قرار گرفتند. به‌منظور جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه‌هاي اختلال اضطراب فراگير، نگراني پن استيت، افسردگي بك، مقياس اضطراب كتل و مقياس كلي شدت و آسيب اضطراب استفاده شد و براي تجزيه‌وتحليل دادها از روش تحليل نموداري و ترسيمي استفاده گرديد. يافته‌هاي پژوهشي حاكي از اين است كه واقعيت درماني موجب كاهش شدت علائم اختلال اضطراب فراگير، نگراني، اضطراب، افسردگي و آسيب عملكردي افراد موردمطالعه مي‌شود. نتايج نـشان مي‌دهند كه واقعيت درماني در درمان افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگير مؤثر است.