عوامل مؤثر بر قطع درمان مراجعه‌كنندگان به مراكز سلامت روان جامعه‌نگر

هدف مطالعه حاضر بررسي مشخصات دموگرافيك از قبيل تحصيلات، جنسيت و همچنين نوع اختلال بيمار و ميزان همدلي و هوش هيجاني پزشك بر قطع درمان مراجعه‌كنندگان مراكز سلامت روان جامعه نگر شهر تهران است. نمونه‏اي شامل 4101 نفر بيمار و 26 نفر پزشك انتخاب شدند. اطلاعات مرتبط با بيماران توسط نرم‏افزار ثبت اطلاعات مراكز به دست آمد. اطلاعات پزشكان نيز توسط دو پرسشنامه هوش هيجاني بار- آنEQI) ) و مقياس همدلي پزشكان جفرسون (JSPE) جمع‏آوري گرديد. نتايج آزمون خي‌دو نشان داد كه هرچه ميزان همدلي پزشك بيشتر باشد ميزان قطع درمان بيماران وي كمتر خواهد بود. همچنين ارتباط نمره كلي هوش هيجاني با متغير قطع درمان معنادار نمي‏باشد و قطع درمان تنها با مؤلفه سازگاري هوش هيجاني ارتباط معناداري دارد. بر اساس يافته‏هاي مطالعه هيچ‌يك از متغيرهاي مرتبط با بيمار (جنسيت، سطح تحصيلات و نوع اختلال) ارتباط معناداري با قطع درمان ندارند. مهارت‏هاي ارتباطي، همدلي و مؤلفه سازگاري هوش هيجاني پزشكان، عوامل مؤثري بر كاهش قطع درمان بيمارانشان محسوب مي‏شود.