عزت‌نفس تحصيلي، خود ناتوان‌سازي و فرسودگي تحصيلي در دانشجويان

هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش عزت‌نفس تحصيلي و خود ناتوان‌سازي در پيش بيني فرسودگي تحصيلي دانشجويان در قالب تحليل مسير بود. در يك طرح همبستگي شركت كنندگان تعداد 150 نفر (48 دختر و 102 پسر) از دانشجويان كارشناسي دانشكده فني مهندسي دانشگاه آزاد اسلامي واحد مشهد بودند كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه عزت‏نفس كوپر اسميت، پرسشنامه فرسودگي تحصيلي مسلش- فرم دانشجويان و مقياس خود ناتوان‌سازي بودند. يافته ها نشان دادند كه بين عزت‌نفس تحصيلي و ابعاد خود ناتوان‌سازي و فرسودگي تحصيلي همبستگي معناداري وجود داشت. تحليل مسير نيز نشان‌دهنده آن بود كه عزت‌نفس تحصيلي بر ابعاد فرسودگي تحصيلي به‌واسطه ابعاد خود ناتوان‌سازي اثرات غيرمستقيم معناداري دارد. مدل از برازش مناسبي برخوردار بود (92/1=c2/df، 89/0=AGFI، 97/0=GFI، 98/0=CFI، 95/0=NFI، 07/0=RMSEA). يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان‌دهنده اثرات غيرمستقيم عزت‌نفس تحصيلي بر فرسودگي تحصيلي و نقش واسطه‌اي ابعاد خود ناتوان‌سازي در اين زمينه بود.