تأثير آموزش بخشايش درماني بر سازگاري زناشويي و خشم زوجين

بخشايش به‌عنوان يكي از مؤلفه‌هاي روان‌شناسي مثبت نگر در حيطه سلامت موردتوجه است. پژوهش حاضر باهدف تعيين تأثير آموزش بخشايش درماني بر سازگاري زناشويي و خشم زوجين انجام شد. روش پژوهش نيمه آزمايشي طرح پيش‌آزمون –پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري كليه زوجين مراجعه‌كننده به مركز مشاوره دادگاه خانواده شهرستان در سال 1395 بود. شركت‌كنندگان تعداد 24 زوج (12 زوج گروه آزمايش و 12 زوج گروه گواه) بودند كه به‌صورت در دسترس انتخاب و به روش تصادفي در گروه‌ها جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه سازگاري زن و شوهر و پرسشنامه خشم بودند. يافته‌هاي به‌دست‌آمده از روش آماري تحليل كوواريانس نشان داد، آموزش بخشايش برافزايش سازگاري زناشويي و كاهش خشم زوجين مؤثر بود. درنتيجه آموزش بخشايش باعث جايگزيني هيجان‌هاي مربوط به عدم بخشايش نظير رنجشي، تلخي، كينه، خصومت، خشم و ترس با هيجان‌هاي مثبت نسبت به ديگران از قبيل عشق، همدلي، شفقت يا همدردي مي‌شود.