طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه، خود پنداره و اضطراب اجتماعي در دانشجويان

طرح‌واره‌هاي ناسازگار به‌عنوان زيرساخت هاي شناختي منجر به تشكيل باورهاي غيرمنطقي مي‌شود كه مستقيم يا غيرمستقيم باعث به وجود آمدن اشكال مختلفي از آشفتگي هاي روان‌شناختي نظير اضطراب اجتماعي مي شوند. پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطۀ بين طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه و خود پنداره با اضطراب اجتماعي انجام شد. در اين پژوهش از نوع همبستگي شركت‌كنندگان تعداد 300 نفر از دانشجويان دختر و پسر دانشگاه آزاد شهرستان تنكابن بودند كه با روش نمونه گيري تصادفي ساده در پاييز 1395 انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل فرم كوتاه پرسشنامه طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه يانگ، پرسشنامه هراس اجتماعي كانور و پرسشنامه تصور از خود بك بودند. يافته هاي حاصل از آزمون رگرسيون چندمتغيري و آزمون همبستگي پيرسون نشان دادند كه رابطۀ مثبت و معناداري بين مؤلفه هاي حوزه بريدگي، خودگرداني و عملكرد مختل، محدوديت‌هاي مختل، ديگر جهت مندي، گوش‌به‌زنگي بيش‌ازحد و خود پنداره با اضطراب اجتماعي دانشجويان وجود داشت. نتايج نشان مي‌دهد كه متغيرهاي حوزه بريدگي، خودگرداني، عملكرد مختل و خود پنداره قادر به پيش بيني اضطراب اجتماعي در دانشجويان هستند و توانستند 27 درصد واريانس مربوط به آن را تبيين نمايند.