جامعه شناسي و مديريت جامع منابع آب

چالش هاي به وجود آمده در حوزه مديريت و بهره برداري منابع آب نشانگر اين واقعيت است كه اعمال مديريت صحيح بر اين منابع و حل مشكلات موجود چه در سطح كلان و چه در سطح خرد نيازمند يك رويكرد ميان رشته اي و كل نگر است. از آنجا كه مصرف و بهره برداري از اين منابع توسط افراد و گروههاي انساني صورت مي گيرد، بنابراين جامعه شناسي به عنوان علمي كه گروههاو نهادها و ساختارهاي اجتماعي موجود در يك جامعه را مطالعه مي كند، مي تواند نقش مهمي در مدييت منابع آب وحل مسائل و مشكلات موجود داشته باشد. در سالهاي اخير نگاه جامعه شناختي به موضوع مديريت منابع آب رونق گرفته است و تلاشهايي در اين زمينه صورت گرفته است. هدف نوشتار حاضر معرفي و جمع بندي رويكردهاي ارائه شده در حوزه بين رشته اي جامعه شناسي و مديريت منابع آب است. رويكردهايي كه در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته اند، عبارتند از: رويكرد هيدرولوژي اجتماعي، رويكرد گفتمان آب و تشكيل مجلس محلي، رويكرد سرمايه اجتماعي، رويكرد مشاركتي آب و تشكيل تعاوني آب بران؛ مديريت اجتماعي منابع آب، رويكرد سياستي و ضرورت حكمراني منابع مشترك.