فلسفه معماري سياسي ؛ واكاوي سنخيّت ميان معماري و بازي قدرت (استمتاع از صُنع معماري در ادوار پيشين جهاني و عصر حاليه ايران)

Philosophy of Political Architecture; An Analysis of the Relationship Between Architecture and Power Play (Construction of Architecture in the Early World and Early Iranian Period)

در جوامع امروزي سياست چنان با زندگي مردم آميخته است كه همگان خواه و نا خواه با آن سروكار مي يابند ؛ يا بر آن تأثير مي گذارند و يا متأثر مي شوند. مؤلفه هاي معماري و سياست در بطن و متن زيست بشر جريان داشته كه با فرد و اجتماع امتزاج يافته است. شايد به ندرت بتوان هنري يافت كه به اندازه ي معماري با زندگي مردم پيوند داشته باشد. معماري از ادوار گذشته تا به عصر حاليه ، به مثابه ابزاري براي نمايش شكوه و قدرت ، مذهب و ثروت مورد بهره گيري زمامداران و صاحبان قدرت قرار مي گرفت. شناسايي ماهيّت معماري سياسي هدف اين پژوهش استقرار يافته و نگارش پيشِ رو پژوهشي بر مبناي روشي تحليلي ، توصيفي و تفسيري انجام گرفته است كه شالوده اصلي كار آن مطالعات اسناد ، كتابخانه اي ، مقالات ، كتاب هاي مربوطه ، استخراج تحليل هاي كلان و فراتحليل از مجموع مطالعات مي باشد.