بهينه‌سازي حداقل شعاع قوس افقي در راه آهن با استفاده از الگوريتم گروه بندي داده ها

افزايش سرعت حمل‌ونقل ريلي، مكانيسم بسيار كارآمد براي كنترل آلودگي‌‌هاي زيست‌‌محيطي و افزايش بهره‌‌وري سيستم حمل‌ونقل ريلي شناخته مي‌‌شود. در طرح هندسي راه‌‌آهن، شعاع قوس حداقل به‌عنوان معيار ايمني در رعايت يا عدم رعايت آن شناخته مي‌شود. متغيرها در روابط طراحي مي‌‌تواند فرض‌‌هاي مختلفي داشته باشد كه اين فرض‌‌ها مبني بر تحليل ريسك و عدم قطعيت مي‌‌تواند تغيير كند. درخت‌ها كاربردِ فراواني در علومِ كامپيوتر و مهندسي نرم‌افزار دارند. در داده‌كاوي و طبقه‌بندي نيز اين درخت‌ها جايگاهِ ويژه‌اي دارند و بسياري از الگوريتم‌هاي طبقه‌بندي بر پايه‌ي درخت‌ تصميم و گروه‌بندي داده‌ها ساخته‌شده‌ است. اهميت موضوع به محاسبه‌ي حداقل شعاع قوس، با توجه به سرعت‌‌هاي مختلف قطارهاي باري و مسافري در قوس‌‌ها با دورهاي مختلف وابسته است. در اين مطالعه با اين ديدگاه كه متغيرهاي مؤثر در محاسبه شعاع حداقل قوس‌‌ افقي يعني سرعت و دور، به‌صورت گام بندي شده تغيير مي‌‌كنند تا ميزان اثر هر پارامتر بر خروجي رابطه طراحي تعيين گردد. نتيجه اين مطالعه عددي_تحليلي نشان مي‌‌دهد كه تغيير در سرعت تاثيرات بيشتر نسبت به دور بر ميزان شعاع حداقل داشته به‌طوري‌كه افزايش %15 سرعت باعث افزايش به‌اندازه 40 درصد و افزايش %15 دور باعث كاهش 20% شعاع حداقل مي‌‌شود.