مطالعه بر روي تاثير فاصله بين تراورس ها بر مقاومت طولي خط بالاستي

مقاومت طولي خط مقاومت ناشي از پابند‌ها نسبت به ريل و مقاومت ناشي از بالاست نسبت به تراورس در برابر حركت طولي خط مي‌باشد . مقاومت طولي يك شاخص بسيار مهم در تامين پايداري خطوط ريلي علي الخصوص خطوط راه آهن پرسرعت كه در سال هاي اخير در كشور هاي توسعه يافته پيشرفت چشم گيري داشته است، به شمار مي آيد. عوامل متعددي بر روي مقاومت طولي خط تاثير گذار هستند كه يكي از آن­ها فاصله بين تراورس ها مي باشد با توجه به اهميت موضوع مقاومت طولي با توجه به افزايش سرعت سير قطار ها و وجود نيروهاي طولي در خط آهن و همچنين لزوم توجه به ايمني خط كه از شناخت دقيق نيروها از جمله نيروهاي طولي و طراحي دقيق خطوط نشات مي­گيرد و هم چنين نظر به اينكه از لحاظ اقتصادي و شرايط تعمير و نگهداري تا چه ميزان ميتوان اين فاصله را جابجا كرد نياز به بررسي تاثير اين فاصله بر مقاومت طولي وجود دارد كه در تحقيق پيش رو  ضمن تشريح انواع نيروهاي طولي و منشا پيدايش آن،كنكاشي در زمينه تاثير فاصله تراورس بر مقاومت طولي صورت گرفته كه نتايج بسيار مفيدي از جمله افزايش مقاومت طولي خط با افزايش چگالي تراورس در طول خط، بدست آمده كه لزوم توجه به اين نيروها و در نظر گرفتن نيروهاي طولي و راهكارهاي كاهش تاثير آن را بيش از پيش نشان مي­دهد.