تصميم‌سازي در آموزش و پرورش اوان كودكي

دو دليل براي ورود به حوزه سياست‌گذاري در آموزش پيش‌دبستاني براي محققين وجود داشت. اول: چند سال پيش در يكي از كنفرانس‌هاي معتبرِ جهاني در حوزه اوان كودكي يكي از متخصصان و اساتيد علاقمند به كشور ايران در گفتگو با يكي از محققان گفتند شنيده‌ام كشور ايران داراي 80 ميليون جمعيت است بالطبع بايد داراي مهدهاي كودك و آموزش پيش از دبستاني هم باشد او در پاسخ گفت كشور ما داراي بيش از 17 هزار مهد كودك است و دوره‌هاي تحصيلات تكميلي اين رشته در بسياري از دانشگاه‌هاي كشور ارائه مي‌شود. ايشان باتعجب گفتند چطور ممكن است از كشوري با اين همه تعدد دوره و مهدهاي كودك هيچ صدايي در مجامع علمي دنيا شنيده نشود. لازم است سياستگذاران و محققان كشورتان در اين زمينه تلاش كنند. دوم: عدم كسب نتايج مناسب در آزمون‌هاي بين‌المللي سواد خواندن و رياضي يا به عبارتي تيمز و پرلز بود، رتبه ايران در اين آزمون‌ها چندان جالب توجه نيست مي‌توان منشا بخش عمده‌اي از اين مشكلات را در حوزه اوان كودكي جستجو كرد. شايد جايي كه بايد پايه و اساس نظام آموزشي باشد به درستي كار نمي‌كند. اين دو تلنگر براي محققان افق ديدي را باز كرد تا بتوانند وارد اين حوزه شوند.