آسيب‌ شناسي فضاي مجازي در مراكز دانشگاهي و مدارس

ظهور تكنولوژي‌هاي نوين ارتباطي در عصر حاضر به همراه تحولاتي كه در فضاي مجازي بوجود آمده است، بسياري از كاركردهاي نظام آموزشي و تربيتي مدارس و دانشگاه‌ها را دچار اختلال كرده است. فضاي مجازي بعنوان يك فرايند گريز ناپذير در قرن بيست و يكم در ابعاد سه‌گانه خود (اقتصادي، سياسي و فرهنگي) آموزش و پرورش را دستخوش تغيير و تحول مي‌نمايد، از اين رو شناسايي ويژگي‌ها و آثار اين فرايند بر آموزش و پرورش (و به عبارتي مجازي شدن تعليم و تربيت) يكي از وظايف اصلي هر نظام تعليم و تربيت و از جمله نظام آموزش و پرورش ايران مي‌باشد.از طرفي مي‌توان به برقراري ارتباطات فرهنگي بيشتر و شناخت ساير فرهنگ‌ها به عنوان فرصت‌هاي پيش روي تعليم و تربيت اشاره كرد. بنابراين ديدگاه مجازي شدن فرصت‌ها و چالش‌هايي را براي نظام تعليم و تربيت به طور عام و براي ايران بطور خاص پديد مي‌آورد. كه با بهره گيري از اين فرصت‌ها و با شناخت بهتر چالش‌ها مي‌توان به حفظ ميراث‌هاي فرهنگي و اعتلاي نظام تعليم و تربيت پرداخت، تبيين و تحليل اين فرصتها و تهديد‌ها از جمله اهداف اين مقاله است.