تحليل سياست مشاركت دولتي- خصوصي در ارائه مراقبت‌هاي بهداشتي اوليه: تجربه‌اي متفاوت در استان آذربايجان شرقي-ايران

مقدمه: از اواخر سال 1392، در استان آذربايجان شرقي-ايران طرح مشاركت دولتي-خصوصي در ارائه مراقبت هاي بهداشتي اوليه آغاز گرديد. با توجه به گذشت حدود چهار سال از اجراي اين سياست، نياز هست كه عملكرد و دستاوردهاي آن موردبررسي قرار گيرد. هدف مطالعه حاضر تحليل سياست مشاركت دولتي خصوصي در PHC با تمركز بر تجربه دانشگاه علوم پزشكي تبريز است. روش پژوهش: اين پژوهش يك پژوهش تلفيقي (كيفي-كمي) مي‌باشد كه با استفاده از چارچوب مثلث سياست گذاري اجرا گرديد. اطلاعات موردنياز از طريق مصاحبه با افراد ذينفع و صاحب‌نظر در زمينه موضوع موردمطالعه، تحليل اسناد و بررسي آمارهاي موجود در سيستم هاي اطلاعاتي جمع آوري و به روش محتوايي تحليل گرديد. يافته‌ها: شركت كنندگان مهم ترين عامل زمينه اي را حمايت سياسي و اقتصادي مي‌دانستند. ارتقاي كارآمدي سيستم هدف اصلي اين سياست معرفي شد. اكثر ذينفعان حامي طرح بودند و مخالف عمده اي وجود نداشت. اجراي طرح تحول سلامت فرصتي براي قرار گرفتن عوامل مختلف در كنار يكديگر و طراحي اين سياست شد. تدوين و آماده سازي سياست در طي 11 مرحله از مطالعه مقدماتي، طراحي و تأييد طرح در دانشگاه و وزارت بهداشت تا اجرا انجام شد. شركت كنندگان فراهم نكردن زيرساخت‌ها را مهم-ترين نقطه‌ضعف و تغيير نقش بخش دولتي از ارائه كننده خدمت به ناظر و سياست‌گذار را مهم ترين نقطه قوت و همچنين ارتقا عدالت اجتماعي را مهم ترين دستاورد سياست مي دانستند. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج مطالعه حاضر، مدل PPP در استان آذربايجان شرقي تجربه اي نوين و موفق در PHC در ايران محسوب مي‌شود. از اين‌رو با توجه مشكلات و چالش هاي زياد پيش روي بخش دولتي براي ارائه مراقبت هاي بهداشتي درماني، حمايت و توسعه اين سياست مي‌تواند نقش مؤثري در ارتقاي كمي و كيفي ارائه مراقبت هاي بهداشتي درماني به مردم داشته باشد.