شناسايي و رتبه‌بندي عوامل مؤثر بر نوآوري سازماني در كاركنان ستادي دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي

مقدمه: تغيير و تحول در جامعه امروزي به‌قدري سريع، پيچيده و فراگير است كه توسعه و پيشرفت جامعه بدون واكنش و همگامي با آن ممكن نيست. تغيير است كه هميشه فرصت جديد و متفاوت فراهم مي‌كند. جهت ايجاد رشد، تداوم توسعه عملكرد و ايجاد تنوع در عملكرد در چنين محيط‌هاي پويايي، مهم‌ترين راه، خلق نوآوري است. چراكه نوآوري به‌عنوان عامل مهم و حياتي سازمان‌ها به‌منظور ايجاد ارزش و مزيت رقابتي پايدار در محيط پيچيده و متغير امروزي مي‌باشد؛ بنابراين نوآوري سيستماتيك در جستجوي هدفمند و سازمان‌يافته براي تغيير است. در شبه پارادايم مديريت دولتي نوين، مديران دولتي در تلاش هستند تا راه‌هاي جديد و نوآورانه را براي كسب نتايج فعاليت‌هاي دولتي پيدا كنند. هدف اصلي اين تغيير پارادايم افزايش كارايي و اثربخشي سازمان‌هاي عمومي است (اسكالن،2012) روش پژوهش: در پژوهش حاضر هدف اصلي بررسي عوامل مؤثر بر نوآوري و رتبه‌بندي آن‌ها مي‌باشد. با توجه به موضوع و سؤالات، تحقيق حاضر به لحاظ هدف از نوع كاربردي است؛ كه اطلاعات آن از طريق تكنيك دلفي و به شيوه پيمايشي و ميداني و كتابخانه‌اي جمع‌آوري گرديده است. براي تحقيق حاضر با توجه به ويژگي‌هاي جامعه آماري شيوه نمونه‌گيري تصادفي ساده و متناسب با حجم در نظر گرفته شد و تعداد حجم نمونه در بخش كيفي 18 نفر و در بخش كمي 183 نفر ارزيابي شد. پايايي پرسشنامه نيز با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ مقدار 89/0 تعيين گرديد. در اين تحقيق با تجزيه‌وتحليل و جمع‌بندي نتايج سؤالات تحقيق به كمك نرم‌افزارهاي spss، excel پرداختيم. سپس با استفاده از آزمون فريدمن اقدام به اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر نوآوري كاركنان شد. نتيجه‌گيري: نتايج حاصله نشان داد كه ترتيب عوامل فردي، سازماني، محيطي مهم‌ترين تأثير را داشتند.