پاسخگويي مراكز جامع سلامت اهواز در سال 1395

مقدمه: پاسخگويي، پاسخ به انتظارات منطقي افراد در مورد جنبه‌هاي غير باليني نظام سلامت مي‌باشد و بررسي آن مي‌تواند در تخصيص منابع و تدوين استراتژي‌هاي اصلاحي به مديريت كمك كند. اين مطالعه باهدف ارزيابي پاسخگويي مراكز جامع سلامت اهواز انجام شد. روش پژوهش: مطالعه حاضر توصيفي و از نوع مقطعي است كه در سال 1395 بر روي 385 نفر از مراجعين به واحدهاي بهداشت خانواده، مبارزه با بيماري‌ها و پزشك مراكز جامع سلامت اهواز انجام گرديد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه محقق ساخته در 6 بعد احترام به شأن، محرمانگي، خودمختاري، توجه سريع، كيفيت امكانات اوليه و حمايت اجتماعي استفاده شد. روايي پرسشنامه توسط متخصصين و پايايي آن از طريق ضريب آلفاي كرونباخ 7/0 مورد تأييد قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از روش‌هاي آماري توصيفي، t-test، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل واريانس با به‌كارگيري نرم‌افزار 22SPSS تحليل شدند. يافته‌ها: به‌طوركلي پاسخگويي با ميانگين نمره‌ي (1/4) در وضعيت خوبي بود. دو بعد خودمختاري و حمايت اجتماعي به ترتيب با ميانگين نمره‌ي (8/3) و (4/3) تا حدودي خوب بودند. ساير ابعاد پاسخگويي با ميانگين نمره بالاتر از 4 در وضعيت خوبي قرار گرفتند. محرمانگي با (6/4) و احترام به شأن با (4/4) داراي بالاترين سطح عملكرد پاسخگويي بودند. همچنين ميان ابعاد خودمختاري و كيفيت امكانات اوليه با سطح تحصيلات رابطه معني‌داري وجود داشت (05/0 p≤). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به‌دست‌آمده، اصلاح فرايندهاي حضور همراه با گيرنده خدمت در هنگام دريافت خدمت و همچنين مشاركت گيرنده خدمت درروند مراقبت براي بهبود ابعاد حمايت اجتماعي و خودمختاري توصيه مي‌شود.