توسعه الگوي گردشگري ريل‌پايه و تاثير آن روي حفاظت ميراث طبيعي، تاريخي و روستايي منطقه‌اي (مورد كاوي مسير گردشگري ريلي تهران-شيرگاه)

حفاظت و رسيدگي به آثار تاريخي، فرهنگي و جاذبه‌هاي طبيعي و روستايي از مهمترين مسائل گردشگري امروز است. بررسي نتايج پژوهش هاي گذشته نشان دهنده اين بوده است كه گردشگري باعث شناسايي جاذبه‌هاي فرهنگي و طبيعي و افزايش اهميت آنها مي‌شود. هدف از انجام اين پژوهش معرفي گردشگري ريلي و جايگاه آن در ايران و جهان، به عنوان يكي از نوين‌ترين اشكال گردشگري امروز است كه در بستر راه‌آهن و به وسيله‌ي قطار گردشگري شكل مي‌گيرد. در ادامه با معرفي مسير ريلي شمال كشور و انتخاب محدوده‌ي گردشگري تهران تا شيرگاه به عنوان محدوده‌ي مورد مطالعه به مستندنگاري جاذبه‌هاي در طول اين مسير پرداخته شده است. روش شناسي اين پژوهش از نوع توصيفي و تحليلي بوده و از مطالعات اسنادي و كتابخانه‌اي در كنار بررسي ميداني استفاده شده است. در پايان با تبيين ظرفيت ها و ارزيابي امكانات و محدوديت هاي محدوده مورد نظر، گردشگري ريلي به عنوان راهكاري براي حفاظت از ميراث هاي با ارزش گردشگري در 3 دسته طبيعي، تاريخي- فرهنگي و روستايي تأكيد شده است.