جايگاه انواع مجازهاي تصويري در پوستر هاي با موضوع ميراث فرهنگي و طبيعي

تحقيق حاضر با عنوان «جايگاه انواع مجازهاي تصويري در پوسترهاي با موضوع ميراث فرهنگي و طبيعي» يك مطالعه‌ي تحليلي است كه به شيوه‌ي كيفي پژوهش و به روش توصيفي- تحليلي انجام شده است. هدف اصلي از اين تحقيق به طور كلي بررسي كاربرد انواع مجاز در پوسترهاي مربوط به ميراث فرهنگي و طبيعي و به طور خاص شناخت انواع مجاز و تاثير اين فنون بلاغي در تاثيرگذاري و انتقال پيام به مخاطب است. در ابتدا تعريف كوتاهي از ميراث فرهنگي و طبيعي و نشانه آمده است و بعد از شناخت مجاز و انواع آن 5 نمونه موردي از پوسترهاي ميراث فرهنگي و طبيعي مورد تحليل قرار گرفته است. استعاره، مجاز مرسل، مجاز جزء به كل و طنز يا كنايه از مجازهاي اصلي هستند. طراح با استفاده از انواع مجاز در طراحي پوستر، مي‌تواند به يك اثر خلاق و تاثيرگذار دست پيدا كند. با توجه به اينكه مجازها در توصيف و تفسير چيزها، همچنين در فهم و يادگيري آن نقش مهمي دارند؛ مي‌توان در امر آموزش و فرهنگ‌سازي براي حفظ ميراث فرهنگي و طبيعي بهره برد. در نمونه‌هايي كه مورد تحليل قرار گرفته است، مجازها در فعال‌سازي و انتقال معنا و حتي ساخت معنا نقش مهم و موثري دارند. همچنين با برانگيختن حس كنجكاوي مخاطب ارتباطي دوسويه بين پوستر و مخاطب برقرار مي‌كند. مجاز مرسل با واقعيت پيوند دارد و مخاطب را قانع مي‌سازد. مجاز جزء از كل از زياده گويي پرهيز مي‌كند و كنايه در تصوير مي‌تواند تلنگري به مخاطب باشد. استعاره به تصوير معنا مي‌دهد و به دليل شاعرانگي بيان را شيرين‌تر مي‌كند. ضمن اينكه خود پوستر در صورت داشتن يك تصوير و متن نيز به دليل ماهيت هنري و فرهنگي، خود مي‌تواند به عنوان يك سند و در طول زمان به عنوان يك ميراث تلقي شود.