آسيب‌شناسي نظام خيريه در ايران با استفاده از ماتريس I-PA

هدف اصلي اين پژوهش آسيب‌شناسي نظام خيريه در ايران بوده است، بدين جهت پس از بررسي ادبيات نظري به تحليل محتواي كيفي اسناد و مصاحبه با خبرگان حوزه خيريه و تحليل محتواي آن پرداخته شده است، اين بخش از پژوهش تا جايي ادامه داشت تا اشباع نظري در رابطه با آسيب¬هاي حوزه خيريه حاصل گردد. اين پژوهش از لحاظ مكاني پيمايشي و كتابخانه¬اي بود و از لحاظ هدف كاربردي بود. در اين پژوهش از ابزار مصاحبه و پرسشنامه به‌منظور گردآوري داده¬ها استفاده شد. سپس پرسشنامه مستخرج از تحليل محتواي كيفي بين 20 خبره حوزه خيريه توزيع شد. به¬منظور مشخص شدن شكاف و اولويت¬بندي آسيب¬ها از ماتريس تحليل اهميت- عملكرد استفاده گرديد. پس از انجام تحليل، آسيب¬ها در 4 ناحيه ماتريس اهميت- عملكرد قرار گرفتند تا راهبرد مناسب هر آسيب با توجه ميزان اهميت هر آسيب و عملكرد در قبال آن آسيب مشخص گردد. اين پژوهش پس از انجام تحليل محتواي كيفي 37 آسيب را در نظام خيريه¬هاي ايران واكاوي كرد و پس از انجام تحليل بر اساس روش مذكور، نتايج حاصله نشان¬ داد آسيب فقدان پايگاه اطلاعاتي جامع در حوزه خيريه¬ها بيشترين شكاف بين عملكرد و اهميت آسيب¬ها را دارا است.