بازنمايي مؤسسات خيريه در فضاي مجازي

فعاليت در امور خير از ديرباز در تمامي فرهنگ‌ها مورد توجه بوده است و در هر زماني با توجه به سطح فناوري‌هاي در دسترس براي افراد خير به دور هم جمع مي‌شدند و به كمك نيازمندان مي‌شتافتند. براي مثال كانال‌هاي ارتباطي مثل مساجد، پاتوق‌ها، يا با معرفي مددجويان از طريق افراد معتمد و عمل خير صورت مي‌گرفت و امروز نيز همچنان ادامه دارد به‌مرور زمان به اين رسانه‌هاي سنتي، رسانه‌هاي جديدي مانند تلويزيون، راديو، روزنامه و مجلات و سرانجام فضاي مجازي افزوده شده است. هدف اين تحقيق بررسي رابطه مؤسسات، مراكز و بنيادهاي خيريه با فضاي مجازي است. روش تحقيق تحليلي-استنباطي و نوع آن اكتشافي است. شيوه جمع‌آوري اطلاعات به‌صورت اسنادي و كتابخانه‌اي بوده و سپس با استفاده از روش‌هاي آماري تحليل شده‌اند. جامعه آماري به‌صورت نمونه‌گيري بوده و شامل 70 مؤسسه خيريه مي‌باشد. نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه تمامي مؤسسات و مراكز خيريه فضاي مجازي به‌صورت مستقيم و يا غيرمستقيم معرفي شده‌اند و از قدرت انتقال پيام رسانه براي پيشبرد اهداف و توسعه فعاليت‌ها و نيز حوزه فعاليت خود بهره مي‌جويند.